زیر یک سقف مشترک، با عشق
خاطرات .روزانه ها . اتفاقات و دغدغه های زندگی مشترک دردووونه و همسرش
قالب وبلاگ
روزا داره میگذره

عجیب بوی پاییز رو حس میکنم و خوشحالم از اینکه دوباره دارم کنار همسر بودن رو توی فصل دو نفره ی پاییز تجربه میکنم 

روزها داره پشت سرم میگذره و باورم نمیشه حدود 10 روز از پاییز گذشته

این گذشت روزها خیلی منو درگیر روزمرگی هام کرده. روزمرگیهایی که با رفتن به باشگاه شروع میشه و غروب با پخت یه شام خوشمزه و هفته ای یک کیک خوشمزه برای همسری ختم میشه

میدونم که این حس خوبه خونه داری کی زیر پوستم رخنه کرد و بند بند وجودم رو گرفت که حالا از سر کار رفتن و شاغل شدن فراریم. شاید این حس خوب زمانی زیر پوستم رشد کرد و بزرگ شد که غذا خوردن همسری رو شب بعد از یه روز پرکار کاری میبینم. یا ظرف غذایی که براش میزارم و خالی برمیگرده. 

این هفته هفته ی خوبی برام نبود. یکشنبه رو با یه دندون درد صبح کردم و چهار روزی هست که درد و التهاب توی دندونی که پس از سالها پر بودن خالی شده و دردش داره روانیم میکنه و فردا علارقم ترس زیادم از دندانپزشکی و دندانپزشک دارم میرم که از این درد راحت شم.

قورباغه ی این هفته ی من یه قورباغه ی بزرگ و چاق و چله است که فردا سعی دارم قورتش بدم.

 

دیگه خبری ندارم جز اینکه اگه همسری شنبه رو مرخصی بگیره و بهش مرخصی بدن رو میریم شهر من

و بسیار بسیار خوشحالم از این واقعه. یک ماه از دیدن باباو داداشها میگذره و من بند بند وجودم داره واسه دیدنشون بی تابی میکنه.

 


برچسب‌ها: روزانه ها, دل تنگی
[ چهارشنبه نهم مهر 1393 ] [ 18:36 ] [ دردووونه ] [ ]
اوووم چه بوی خوبی میاد

هیچ جمعه ای انقد خوب تموم نمیشه مگه اینکه

یه خونه ی تمیز داشته باشی که بوی شیشه پاک کن خوشبو از شیشه و ایینه ی خونه بلند میشه و گلدونای شاداب و تمیز و یه غذای خوشمزه روی گاز در حال پختن باشه

بعله امروز رو به تمیز کاری گذروندم و بسیار بسیار خوشحالم از این اتفاق. بلاخره خونه تکونی شیش ماهه هم تموم شد.

خدایا شکررررررررررررت


برچسب‌ها: روزانه ها
[ جمعه بیست و هشتم شهریور 1393 ] [ 21:25 ] [ دردووونه ] [ ]
روزها میگذره

میاد و میره و من غرق شدم توی روزمرگی.

یه روزمرگی که شیرینه ولی گاهی وقتا تلخ میشه انقد که میگردم تا یه حبه خاطره ی شیرین پیدا کنم و اون تلخی رو از یاد ببرم.

صبحها تقریبا 7 بیدارم.

یه لیوان چای یه تیکه نون و پنیر و بعدشم ساکم رو میندازم روی دوشم و میرم به سمت باشگاه

از ساعت 8 تا 10 نهایت 10:30 رو توی باشگاه سپری میکنم و بعدش قدم زنان برمیگردم خونه . توی راه خودم رو دعوت میکنم به یه تره بار گردی حسابی. دونه دونه میوه ها رو سوا میکنم و یه نیم کیلو سبزی خوردن میخرم و میام خونه

درو که باز میکنم دخمل شیطون و چشم گردالوی خودم میاد استقبالم و میچرخه دورم تا خریدارو بزارم روی کانتر و برم لباس عوض کنم توی این فرصت هم دخملی خریدهارو بو میکشه که یه وقت چیزی جدید وارد خونه نشه و از چشم اون دور بمونه.تا وقتی هم که دوش بگیرم میشینه پشت در تا بیامو باهاش بازی کنم.

بعدشم که سرگرم کارهای خونه و جابه جا کردن خریدها میشم و با دخملی سبزی پاک میکنیم. کارهارو در هر حال تقسیم میکنیم. من سبزی پاک میکنم دخملی نظارت میکنه. من خریدارو جابه جا میکنم دخملی نگا میکنه. خریدارو میشورم و اون دو قدمی من میشینه و هر وقت نگاش میکنم زل میزنه تو چشمم و میو میکنه

عصر هم مشغول تهیه شام میشم. تا واسه فردای همسری هم ناهار اماده کنم.

اینطوریی روزامو میچرخونم و راضیم.

اومم از درس هم غافل نشدم. یه نگاهکی میندازم. ولی خوب نمیدونم چرا اون جدیتم از بین رفت. شاید بس که شنیدم کو کار؟ بخونی که چی وقتی کار نیست.

 نوستالژی این روزهای ما دهه 60 ها بدجور زیر پوستم رو شاداب و سر زنده کرد.

موفق شدیم با خانوم دوست بریم سینما و بشینیم به تماشای مدرسه ی موشها. هر چند واسه منی که ته دهه 60 دنیا اومدم و اون مدرسه موشهارو سالها بعد از همسری پگ کاملش رو هدیه گرفتم و نشستم دیدم یکم سخت بود برقراری ارتباط اما بازم برام شادی اورد و خوشحالی. یک ساعت و نیم خنده ی سرمستانه و شاداب.

شاید جالبیش به این باشه که یه بچه به فاصله ی چند صندلی از ما از مامانش میپرسید پس کی تموم میشه که بریم خونه؟؟؟؟ دیدن کپل و نازنجی و دم باریک و گوش دراز واسه ماها شیرین بود و مارو پرت میکرد به بچگیها. ولی فک نکنم انقد که کودکای درون ما دهه 60 هارو خوشحال کرد نتونست با دهه 80 . 90 ها رابطه برقرار کنه.

 

 


برچسب‌ها: روزانه ها, سینماگردی
[ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 ] [ 22:3 ] [ دردووونه ] [ ]
بازم 28 مرداد

عین همه ی روزای دیگه ی سال قدم زنان اومد تا رسید به روز تولد داداش های من

داداشای کوچولوی من بزرگ شدن و امسال تولد 19 سالگی بزرگست و 13 سالگی کوچیکه.

هووم روزا داره میاد میره . هر سال بزرگ و بزرگتر میشن و کنارش ما هم پیرتر

خداروشک که بزرگه راه زندگیش رو درست داره میره و خوشحالم از انتخابش چه توی درس چه توی زندگی و چه روحیه خوب و  مودب که به پدرم و نوع تربیتش افتخار میکنم

کوچیکه که فسقلی و گردالوی خونه است و بدجور داره دلبری میکنه با اون شیکم گرد و قلنبه اش و خوشحالم از اینکه نسبت به پارسال مستقلتر شده و اعتماد به نفسش بالا رفته و خداروشکر که توی درس و زندگی داره یه مسیر خوب و درست رو پیش میره

 

خوشحالم از داشتن پدر مهربونی که همیشه و همیشه شعارش بوده درس بخونید تا افتخارش واسه من باشه و موقعیت های خوب زندگی واسه خودتون. خوششحالم از بابت داشتن این خانواده.

 

راستش این روزها یا بهتره بگم از 24 مرداد مشغول درس هستم. هووم

دارم میخونم برای ازمون ارشد

هرچند ته دلم خیلی هم خوب پیش بینی نمیکنه این درس خوندن رو اما امیدوارم

راستش پشیمونم که چرا سال 90 وقتی فارغالتحصیل شدم برای ارشد شرکت نکردم که حالا بعد از سه سال وقتی درسارو میخونم مخصوصا ریاضی و زبان و اصول مهندسی رو هیچی یادم نیست. پشیمونم چرا اون موقع که بار علمیم بالاتر از الان بود نخوندم. 

نمیدونم. به هر حال دارم میخونم. دعا کنید.

پ.ن: بیشتر از یکماهه که باباهه رو ندیدم. دلم غم داره دلم بابامو میخواد و بوسیدن لپای تپلش رو. یا داداش کوچیکرو وقتی سر به سرش میزارم حتی خواهر ناتنی کوچولو با اون زبون درازش رو یا داداش بزرگه رو دلم برای خونه امون تنگ شده و عجیب اینکه با این دل تنگی یه طوری خودمو اروم میکنم چون اصلا نمیتونم از همسری دور باشم. عجیبه ها.

پ.ن 2: دعا کنید برای من که بشینم عین ادم درس بخونم. دلم تغییر و تحول میخواد. میخوام درس بخونم چون میدونم زندگیم به درس خوندنم وابسته است.

 


برچسب‌ها: سالگرد های بیاد ماندنی, درس خوندن
[ دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 ] [ 19:23 ] [ دردووونه ] [ ]
تولدم خیلی روز پیش بود

هوم نمیدونم چرا اصلا ذوق و شوقی برای روز تولدم نداشتم شاید چون نمیخوام بزرگ بشم و این اولین تولدم بود که خوشحال نبودم شاید به همین دلیله که انقد این نوشتن طول کشید.

شب تولدم یه دلخوری کوچیک بین من و همسری پیش اومد. که باعث شد هرکی بره دنبال کار خودش و سرش رو با یه چیزی گرم کنه منم داشتم واسه خودم توی دنیای اینترنت میگشتم که یهو همسری با یه جعبه ظاهر شد و کادوی تولدم رو بهم داد.

اینم از کادوی امسال من

یادتونه که گوشیم رو مهر ماه پارسال ازم دزدیدن ( اون هم کادوی تولد 23 سالگیم بود) و توی این چند ماه من با گوشی ایفون همسری کار میکردم تا اینکه دوباره من از همسری یه گوشی با برند محبوبم رو کادو گرفتم و بسیار بسیار خوشحال شدم و ذوق زده شدم و کلی بوسش کردم و این گوشی باعث شد یادمون بره دلخور بودیم.

 روز تولدم هم مهمونی شام خانواده ی سه نفره ی همسری اومدن اینجا و برام تولد گرفتن و خوش گذشت کلا

منوی غذام هم سوپ و بادمجون لقمه ای و قیمه و شیرین پلو بود

 


برچسب‌ها: روزانه ها, سالگردهای بیاد ماندنی
[ شنبه هجدهم مرداد 1393 ] [ 10:21 ] [ دردووونه ] [ ]
همیشه وقتی مرداد شروع میشد من کلی ذوق داشتم

 

روزشماری میکردم تا رسیدن روز تولدم 

امروز مرداد شروع شد 

اما اصلا حال خوبی ندارم. 

نمیدونم ولی اولین سالی هست که از رسیدن مرداد خیلی خوشحال نشدم 

نمیدونم شاید تا روز تولدم حالم خوب بشه 

 

پ.ن: برای خودم سرگرمی درست کردم. یه سری کارای کوچولوی نمدی برای روی یخچالم درست کردم که عاشقشون هستم. شاید عکسشو گذاشتم

پ.ن2: دیشب خواب دیدم که تعبیرش میشد هدیه ای گرانبها دریافت میکنید. فک کنم به کادوهای تولدم ربط داره. ایشالله که خوابم زودی تعبیر بشه. خخخخ


برچسب‌ها: روزانه ها
[ چهارشنبه یکم مرداد 1393 ] [ 21:6 ] [ دردووونه ] [ ]
این مدت بعد از مسافرت اتفاق خاصی نیافتاد

به غیر از اینکه من سرکار نمیرم دیگه

توی خونه سرم با دخملی گرمههههه

و عاشق گذران روز توی خونه ی کوچولوم هستم

کمتر از 20 روز به تولد 25 سالگیم مونده

و نمیدونم چرا برعکس هر سال امسال دلم غم داره

نمیدونم شاید نمیخوام بزرگ شم.

دلم میخواد برگردم و بنویسم.

دلم انگیزه میخواد واسه نوشتن

توی ذهنم یه ایده ی خوب دارم

ایشالله که عملی میشه و با شماها در میونش میزارم.


برچسب‌ها: روزانه ها
[ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 ] [ 15:22 ] [ دردووونه ] [ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ إِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ

بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ

إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا

ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ

بده دستاتو به دستم تا با هم کلبه بسازیم
کلبه ای پر از من و تو از من و تو ما بسازیم
دور بشیم از همه مردم واسه درد هم بمیریم
با ستاره ها بخوابیم با ترانه جون بگیریم
کلبه ای اندازه عشق,باغچه ای و حوض و گلدون
سر تو باشه رو شونم مثل لیلا مثل مجنون
تو بشی مادر گلها من بشم بابای بارووون
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ما با هم بودیم.
با هم شروع کردیم.
تا الانشم خوب اومدیم.
ما قراره بریم زیر یه سقف.
ما دوتا
من و تو.


بند بند دل بنده به بند بند دلت بنده آهای دلبند بنده!

دردووونه: بیست و چهار ساله. خانه دار
دندووونه: بیست و نه ساله.شاغل
چت باکس


امکانات وب